...każda jest dobra / droga / przez kwiaty błota / na ayangtang / do bofadacara / a potem do poezji / z gwinei równikowej / albo z miejsc jeszcze bardziej odległych...
Anacleto Oló Mibuy (1951),
antropolog, poeta, Guinea Ecuatorial, najbardziej znaczące wiersze - Gritos de libertad y de esperanza (1987) [Krzyki wolności i nadziei], krzewiciel tożsamości Bantu i afroiberoamerykańskiej, w swojej twórczości wyraża cierpienie narodu pod pręgierzem okrutnej dyktatury.
antropolog, poeta, Guinea Ecuatorial, najbardziej znaczące wiersze - Gritos de libertad y de esperanza (1987) [Krzyki wolności i nadziei], krzewiciel tożsamości Bantu i afroiberoamerykańskiej, w swojej twórczości wyraża cierpienie narodu pod pręgierzem okrutnej dyktatury.
Yo nací en mi tierra
(...)
Allí donde se alegra el sol,
y la luna enfría las noches
negras en ciclo tropical;
allí donde los ninos encharcan;
al molde, la tierra ecuatorial
Nací allí, entre cantos
y fuentes de lágrimas;
y paquidermos corpulentos
en la frescura mansa de la selva
Yo nací en ese pueblo
esculpido del ébano,
y rodeado de lagos misteriosos;
en la sombra de un árbol carposo
vertí mi lágrima tierna.
Hispania
Somos guineanos
de amores frágiles
ecuatoriales,
y bastardías hispanas
Somos los que dicen
tres palabaras en bantú
y dos en celta latino.
Somos de los que
saben de todo,
sin humildes mitades,
ni tontos
- porque no somos -
ni listos siquiera de lujuria.
(...)
Julián Bibang Oyee
urodził się na przedmieściach Bata w Machinda. 1962 -1967 studiował w seminarim duchownym, był nauczycielem w Malabo, otrzymał stypendium do do Instytutu Politechnicznego w Conakry, Wydział Nauk Społecznych, który ukończył jako absolwent lingwistyki. od 1973 do 1980 był profesorem w Instytucie „Króla Malabo” w stolicy Gwinei Równikowej. W 1980 roku został powołany na stanowisko dyrektora Instytutu „Carlosa Lwangi” w swoim rodzinnym mieście Bata. Studiował Filologię na Uniwersytecie Complutense w Madrycie, jednej z najstarszych uczelni na świecie. Jest autorem Studium fonologicznego mowy Fang w Rio Muni, niepublikowanych wierszy Stracony czas.
urodził się na przedmieściach Bata w Machinda. 1962 -1967 studiował w seminarim duchownym, był nauczycielem w Malabo, otrzymał stypendium do do Instytutu Politechnicznego w Conakry, Wydział Nauk Społecznych, który ukończył jako absolwent lingwistyki. od 1973 do 1980 był profesorem w Instytucie „Króla Malabo” w stolicy Gwinei Równikowej. W 1980 roku został powołany na stanowisko dyrektora Instytutu „Carlosa Lwangi” w swoim rodzinnym mieście Bata. Studiował Filologię na Uniwersytecie Complutense w Madrycie, jednej z najstarszych uczelni na świecie. Jest autorem Studium fonologicznego mowy Fang w Rio Muni, niepublikowanych wierszy Stracony czas.
Al ébano
- sagrado ébano -
a su estatua fina y pulida,
al Africa Negra;
y al tam-tam rencoroso
y celoso,
al Afcrica que canta
y baila y danza
(tam-ta-tam, tam-ta-tam)
en un frenesí de brazos
y de pies,
bajo el tupido „dum”
- sagrado baobab -
en la noche serena y cálida
(tam-ta-tam, tam-ta-tam)
Al ébano,
y a su máscara guerrera,
al Africa negra
que recuerda y cuenta,
(tam-ta-tam, tam-ta-tam)
- vivo el recuerdo -
el sufrimiento de ayer.
(...)
Joaquín Mbomio Bacheng
urodzony w Niefang w kontynentalnej części Gwinei Równikowej. Po maturze studiował filologię hiszpańską w Bata. Oskarżony o zdradę stanu w 1978 roku aresztowany, publicznie potępiony i osadzony w więzieniu a potem skazany na przymusowe roboty na plantacjach kakao. Uwolniony w 1979. Od 1980 roku studiował dziennikarstwo i komunikację w Lyonie dzięki stypendium rządu francuskiego. Po studiach w 1988 wrócił do Gwinei, jednak w 1990 ponownie wyemigrował do Francji. Obecnie mieszka w Szwajcarii. Pisarz, poeta, dziennikarz radiowy.
urodzony w Niefang w kontynentalnej części Gwinei Równikowej. Po maturze studiował filologię hiszpańską w Bata. Oskarżony o zdradę stanu w 1978 roku aresztowany, publicznie potępiony i osadzony w więzieniu a potem skazany na przymusowe roboty na plantacjach kakao. Uwolniony w 1979. Od 1980 roku studiował dziennikarstwo i komunikację w Lyonie dzięki stypendium rządu francuskiego. Po studiach w 1988 wrócił do Gwinei, jednak w 1990 ponownie wyemigrował do Francji. Obecnie mieszka w Szwajcarii. Pisarz, poeta, dziennikarz radiowy.
El retorno
Volveré a las tierras africanas,
regresaré al paraiso verde
donde nací y crecí
en el seno de la naturaleza.
Volveré a esa Africa
donde la tierra vestida
siempre está de gala;
donde las montanas
y los bosques inmensos
henchidos de misterios
guardan el pasado ancestral
(...)
Zdjęcia z plantacji kakao w Gwinei Równikowej
Gwinea Równikowa odzyskała niepodległość w 1968. Do tej pory pozostawała kolonią hiszpańską. W przeszłości pełniła rolę niewolniczego zagłębia dla takich krajów jak Portugalia, Hiszpania, Imperium Brytyjskie, Francja, Holandia... Po odzyskaniu niepodległości przydarzyło jej się dwóch dyktatorów: obecnie panujący Teodoro Obiang Nguema Mbasogo i jego poprzednik Francisco Macías Nguema. Oficjalnie Guinea Ecuatorial jest krajem demokratycznym.
Dyktatura Teodoro Obiang Nguema jest uważana za jedną z najbardziej represyjnych na świecie, zgodnie z międzynarodowymi organizacjami praw człowieka, jak Amnesty International i Human Rights Watch, w szczególności doniesienia o przypadkach zaginięć działaczy, torturach, braku wolności prasy, braku realnych gwarancji prawnych, manipulacjach procesami wyborczymi i bardzo nierównym podziale bogactw.
http://es.wikipedia.org/wiki/Guinea_Ecuatorial
Vivir /
En este trayecto corto
de nacer para morir
el don mejor es vivir
Vivir, el nacer de cada día
ver en la tarde agonía
la muerte, en las estrellas
Vivir, buenos y amargos
momentos,
entre rencores, envidias
injurias y descontentos,
entre tontos, listos,
pobres, ricos,
tímidos, atrevidos,
judios, blancos y negros.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz